ಜ್ಞಾನದ ಶಿಖರ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು – ಶೂನ್ಯ ಸಿಂಹಾಸನದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ

ಜ್ಞಾನದ ಶಿಖರ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು – ಶೂನ್ಯ ಸಿಂಹಾಸನದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ

ಹಂತ 1: ಬದುಕಿನ ಹಾದಿ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಪರಿವರ್ತನೆ

ಜನನ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಜೀವನ: ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು 12ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಳ್ಳಿಗಾವಿ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರ ತಂದೆ ನಿರಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಸುಜ್ಞಾನಿ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮದ್ದಳೆ (ಡೋಲು) ಬಾರಿಸುವ ಕಲಾವಿದರಾಗಿದ್ದರು. ಕಲೆ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಅವರು, ಕಾಮಲತೆ ಎಂಬ ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸುಖಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಬದುಕು ಕಲೆ, ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.


ಮಹಾ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕ್ಷಣ: ಅವರ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿದ್ದು ಒಂದು ದುರಂತ. ಕಾಮಲತೆಯು ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಜ್ವರದಿಂದ ಮರಣ ಹೊಂದಿದಳು. ಪ್ರೀತಿಸಿದವಳ ಸಾವು ಅಲ್ಲಮರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶೂನ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಪ್ರೀತಿ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಜೀವನ ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಿಕ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವರಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ತಾಕಿತು. ಈ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೂನ್ಯವೇ ಅವರನ್ನು ಸತ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ದೂಡಿತು. ಲೌಕಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ಮೇಲಿನ ಭ್ರಮೆ ಕಳಚಿ, ಅವರು ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಹಂತ 2: ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣ ಮತ್ತು ಗುರು ದೀಕ್ಷೆ

ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಿಯಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಲ್ಲಮರಿಗೆ, ಒಂದು ಪಾಳುಬಿದ್ದ ದೇವಾಲಯದ ಭೂಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದ ಅನಿಮಿಷಯ್ಯ (ಅನಿಮಿಷ ದೇವ) ಎಂಬ ಗುರುಗಳ ದರ್ಶನವಾಯಿತು. 'ಅನಿಮಿಷ' ಎಂದರೆ ರೆಪ್ಪೆ ಹೊಡೆಯದವನು, ಅಂದರೆ ಸದಾ ಎಚ್ಚರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವನು.


ಜ್ಞಾನದ ಹಸ್ತಾಂತರ: ಅನಿಮಿಷಯ್ಯ ಅಲ್ಲಮರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಲಿಂಗವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆದು, ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಇದು ಕೇವಲ ದೀಕ್ಷೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಹಸ್ತಾಂತರವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಅಲ್ಲಮರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನೋದಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪ್ರಭುದೇವರಾದರು. ಈ ಘಟನೆಯು ಅವರ ಅಂತರಂಗದ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆರೆಸಿತು.

ಹಂತ 3: ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ – ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಭಾವದ ಶಿಖರ

ಅಲ್ಲಮರ ವಚನಗಳು ಶರಣ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ಗಹನವಾದವು. ಅವುಗಳನ್ನು ಬೆಡಗಿನ ವಚನಗಳು ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ನೇರ ಅರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಗೂಢಾರ್ಥ, ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತವೆ.


ಅಂಕಿತನಾಮ: ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ವಚನಗಳ ಅಂಕಿತ "ಗುಹೇಶ್ವರ" (ಅಥವಾ ಗುಹೆಶ್ವರ). ಇದರರ್ಥ "ಗುಹೆಯ ಒಡೆಯ". ಇಲ್ಲಿ ಗುಹೆ ಎಂದರೆ ಹೃದಯ ಅಥವಾ ಅಂತರಂಗ. ದೇವರು ಹೊರಗಿನ ವಿಗ್ರಹದಲ್ಲಾಗಲೀ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಾಗಲೀ ಇಲ್ಲ, ಅವನು ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಗುಹೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ಇದರ ತಾತ್ವಿಕ ಸಂದೇಶ.

ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ವಚನಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಗೂಢಾರ್ಥ:

1. ಮಾಯೆಯನ್ನು ಕುರಿತು:
"ಹೊನ್ನು ಮಾಯೆಯೆಂಬರು, ಹೊನ್ನು ಮಾಯೆಯಲ್ಲ. ಹೆಣ್ಣು ಮಾಯೆಯೆಂಬರು, ಹೆಣ್ಣು ಮಾಯೆಯಲ್ಲ. ಮಣ್ಣು ಮಾಯೆಯೆಂಬರು, ಮಣ್ಣು ಮಾಯೆಯಲ್ಲ. ಮನದ ಮುಂದಣ ಆಸೆಯೇ ಮಾಯೆ ಕಾಣಾ ಗುಹೇಶ್ವರ."
ಸಂದೇಶ: ಜಗತ್ತಿನ ವಸ್ತುಗಳಾದ ಚಿನ್ನ, ಹೆಣ್ಣು, ಮಣ್ಣು ಮಾಯೆಯಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಯೇ ನಿಜವಾದ ಮಾಯೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಹೊರಗಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಇದೆ.


2. ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮದ ತಾತ್ವಿಕತೆ:
"ಸ್ಥಾವರವೆಂದೆಡೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ಜಂಗಮವೆಂದೆಡೆ ಜವನ ಪಾಲಾಯಿತ್ತು. ಉಭಯದ ನಡುವೆ ಹುట్టిన ಸಸಿ ಸಾಯದೆ, ಕೆಡದೆ, ತನ್ನ ತಾನರಿದು ತಾನೇ ತಾನಾಯಿತು ಗುಹೇಶ್ವರ."
ಸಂದೇಶ: ಸ್ಥಾವರ (ಕಲ್ಲಿನ ದೇಗುಲ, ವಿಗ್ರಹ) ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಂಗಮ (ಚಲಿಸುವ ಮನುಷ್ಯ ದೇಹ) ಸಾವಿಗೀಡಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಆತ್ಮತತ್ವವು ಶಾಶ್ವತವಾದುದು.


3. ಜ್ಞಾನದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ:
"ಆದಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದ ಪರಮವಸ್ತುವನು, ನುಡಿದರೆ ಅಪವಾದ, ಕೇಳಿದರೆ ಮಹಾಪಾತಕ! ಮರೆತರೆ ಭವಬಂಧನ, ನೆನೆದರೆ ಮಹಾಘೋರ! ಇದೇನ ಹೇಳುವೆನಯ್ಯಾ? ಗುಹೇಶ್ವರಾ, ನೀನೊಲಿದವಂಗೆ ಇದಾವುದೂ ಇಲ್ಲ."
ಸಂದೇಶ: ಪರಮಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಿವರಿಸಲಾಗದು. ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ದೈವಾನುಗ್ರಹವಾದವನಿಗೆ ಈ ಯಾವ ಗೊಂದಲಗಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಂತ 4: ಅನುಭವ ಮಂಟಪದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ – ಶೂನ್ಯ ಸಿಂಹಾಸನಾಧೀಶ್ವರ

ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವರ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಔನ್ನತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಶರಣರು, ಅವರನ್ನು ಅನುಭವ ಮಂಟಪದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಪೀಠವನ್ನು "ಶೂನ್ಯ ಸಿಂಹಾಸನ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು.


ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರೀಕ್ಷಕ: ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರ್ಯವೆಂದರೆ, ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶರಣ-ಶರಣೆಯರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು. ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ, ಬಸವಣ್ಣ, ಸಿದ್ಧರಾಮರಂತಹ ಮಹಾನ್ ಚೇತನಗಳನ್ನೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನದ ಒರೆಗಲ್ಲಿಗೆ ಹಚ್ಚಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ಕೇವಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆ ಚಳುವಳಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ಹಂತ 5: ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಬಯಲಲ್ಲಿ ಬಯಲು

ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ, ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ತೊರೆದು ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.


ಕದಳಿಯಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯ: ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಶ್ರೀಶೈಲದ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವಾದ ಕದಳೀವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾವುದೇ ಭೌತಿಕ ಕುರುಹುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸದೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಮಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದರು. ಇದನ್ನು ಶರಣರು "ಬಯಲಲ್ಲಿ ಬಯಲಾದರು" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಬಂದವರು ಮತ್ತೆ ಮಹಾಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಾದರು.
ಹಂತ 6: ಅಲ್ಲಮರ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಚಿರಂತನ ತತ್ವ


ಗುರುಗಳ ಗುರು: ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳನ್ನು ಬಸವಣ್ಣ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯಂತಹ ಶರಣರೂ ತಮ್ಮ ಗುರುವಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಶರಣ ಚಳುವಳಿಯ 'ಗುರುಗಳ ಗುರು' ಆಗಿದ್ದರು.


ಅನುಭಾವ ಪಥದ ಪ್ರತಿಪಾದಕ: ಬಸವಣ್ಣನವರು ಸಮಾಜಮುಖಿ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ (ಭಕ್ತಿ, ಕರ್ಮ) ಒತ್ತು ನೀಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲಮರು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಭಾವದ (ಮಿಸ್ಟಿಸಿಸಂ) ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ನೀಡಿದರು. ಅವರ ಮಾರ್ಗವು ಅಂತರಂಗದ ಶೋಧನೆಯಾಗಿತ್ತು.


ಚಿರಂತನ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ: ಅಲ್ಲಮರ ವಚನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧಕರಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಮತ್ತು ದಾರಿದೀಪ. ಅವು ಕೇವಲ ಓದುವುದಕ್ಕಲ್ಲ, ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅನುಭವಿಸಿ ಅರಿಯಬೇಕಾದ ಜ್ಞಾನದ ಕಣಜ. ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಅಂತರಂಗ ಶೋಧನೆಯ ಮಾರ್ಗವು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿದೆ.